Wszędzie na Madagaskarze hołd złożony przodkom jest żarliwy

famadihana przodek madagaskar

Le “Famadihana”, retournement des morts en francais

Le famadihana (odwrócenie śmierci) uważa się za zwyczaj pogrzebowy z europejskiego punktu widzenia (patrz wikipedia), ale z malgaskiego punktu widzenia jest to zwyczaj, który składa się przede wszystkim z szacunku dla przodków, ponieważ les morts ne sont pas  morts.  L’au-delà n’est pas perçu comme un royaume inaccessible, il participe au monde des vivants. « Tsy maty ny maty » (« les morts ne sont pas morts ») dit un proverbe …
Rzeczywiście, nawet jeśli zmarły jest w grobie, jego duch jest wciąż żywy i obecny, zachowuje swoją indywidualność jako więzi rodzinne. Jego obecność jest odczuwana przez wiadomości (sny i inne), które uczestniczą w organizacji życia codziennego, rodziny, a nawet społeczności.
Więc francuskie tłumaczenie ”odwrócenie umarłych„Nie jest właściwe z filozoficznego punktu widzenia.

Skąd pochodzi ten zwyczaj?

Początkowo ekshumacja była praktykowana w przypadku osób zmarłych z dala od jej regionu pochodzenia i zorganizowano przyjęcie podczas repatriacji szczątków w skarbcu rodzinnym, aby osoba ta spoczywała w spokoju ze swoją rodziną.
W tradycji malgaskiej, podczas ekshumacji zmarli osiągają status przodków, aby mogli przynieść swoje błogosławieństwo żywym potomkom.
On peut dire que le famadihana est un prolongement de la vieille coutume des « doubles funérailles » très répandue avant l’époque moderne en Asie du Sud-Est mais aussi en Égypte antique ainsi que dans le Proche-Orient ancien (dans l’ancien Israël, à Babylone ou par les zoroastriens en Perse) et dans la Grèce antique.

Kiedy są te święta?

Ces fêtes se déroulent généralement entre  juin et fin septembre et ont lieux environ tout les 5 ans. Parfois plus loin après et parfois plus tôt, la décision qui détermine l’organisation de cette cérémonie est souvent liée au surnaturel. Lors d’un rêve, par exemple, un parent défunt peut dire à l’un de ses descendants qu’il a froid. La famille va alors consulter un devin (le mpanandro, dont nous reparlerons dans un prochain article) qui, au cours de l’ exécution d’ fomba, définira avec la famille le jour et l’ heure propice à l’ ouverture du tombeau. Dans une autre mesure, cela dépend également des moyens de la famille, car un Famadihana, cela représente plusieurs centaines de personnes (parents, invités et habitants du village) qu’ il faudra nourrir durant trois jours au cours duquel le rhum coulera à flot !

Jak rozwija się ta ceremonia?

Po kabary (ceremonialna mowa), ciało zmarłego jest usuwane z grobu, a członkowie rodziny, ubrani w te same akcesoria, aby odróżnić ich od innych gości, noszą ciało w miejscach wcześniej zaplanowanych. Ciało jest następnie narażone na kontakt z rodziną, gośćmi i ludnością wioski
W tym czasie goście przekazują „kao-drazana”, sumę pieniędzy oferowaną przez każdego gościa rodzinom ekshumowanych, aby pokazać im swoją solidarność.
Ensuite les proches parents enroulent l’ancêtre dans un nouveau linceul (l’ancien linceul est gardée par les femmes, ce dernier ayant un pouvoir de fécondité). Ce rituel est accompagné de chant et de danse et les larmes sont interdites à ce moment là (mêmes si parfois c’est impossible pour certains on s’en doute…), un signe que les vivants sont heureux d’accompagner leurs ancêtres dans leurs places respectives.
Après l’emballage du corps, les descendants du défunt emportent sur leurs épaules le corps de l’exhumé en dansant. Avant d’être mis dans le tombeau familial, selon les coutumes, le corps de l’exhumé est porté sept fois autour de la tombe pour que ce dernier puisse se souvenir de son propre tombeau. Puis le corps est remis à sa place dans le tombeau de la famille suivi des prières des descendants d’octroyer la bénédiction de ces ancêtres.
Dzień zakończy się ucztą, podczas której wszyscy obecni będą uczestniczyć w pokazach hira gasy i tańczyć do muzyki grup vako-drazana.

Świadectwo, które kochałem, zapraszam do odkrycia odwrócenia umarłych oczami Mateusza: http://g2mphotos.over-blog.com/pages/Retournement_des_morts-218357.html

Koniec obalenia zmarłych?

Praktyka famadihana staje się rzadszy. Główną przyczyną jest wysoki koszt ceremonii (konieczne jest zaoferowanie w ciągu trzech dni wszystkim rodzicom, mieszkańcom wioski, gościom [kilkuset ludzi], aby przybyli żołnierze mpihira gasy i vako -drazana), ale także, niestety, wpływ zachodnich wpływów, zwłaszcza poprzez wpływy chrześcijańskie ...

Cette pratique funéraire nous est étrangère, étonnante voir pour certains religieux honteuse, mais la diversité culturelle est ce qui fait chacun d’entre nous, c’est également ce qui fait le charme du voyage ! Si les coutumes malgaches se perdent, c’est la nationalité même qui se perd … Et puis, cette coutume ne permet elle pas d’aborder la mort avec plus de sérénité ? de faire son deuil plus facilement ?

Zamknij menu
neque. Nullam tempus Curabitur dapibus non pulvinar